Na de goed verlopen, maar vermoeiende ochtend stond ons een prachtige en zonovergoten middag te wachten. De temperatuur liep op tot zo’n 26 graden, waardoor de watervoorraad heel snel verdween. Gelukkig hadden we genoeg ingeslagen. De warmte heeft geen noemenswaardige problemen opgeleverd.
De middagetappes verliepen ondanks het warme weer zonder problemen en we liepen zelfs voor op schema. De laatste stukken door Frankrijk en door Belgie waren best saai, al was het wel leuk om met zoveel teams bij elkaar te zijn.
Je krijgt nu echt groepsvorming van teams die bij elkaar blijven en elkaar daardoor leren kennen.
Het Sophia steunpunt van het Rotterdamse kinderziekenhuis was weer een waar genot voor de deelnemers. Je kon jezelf er heerlijk opfrissen, douchen, naar de WC gaan, dansen op muziek en lekker eten. Collin presteerde het om er maar liefst 6 chocoladebroodjes en 4 croissants weg te werken.
Na daar met de beide teams en de kwartiermakers gezellig verbleven te hebben, is team A vertrokken voor het laatste stukje Frankrijk en de grens overgestoken met Belgie.
Team B mocht de vroege avondshift voor zijn rekening nemen. Het werd een ware slijtageslag, vooral omdat de route bestond uit een hele lange rechte weg, die continu flinke hoogteverschillen kende. Met name loper Sybe was het haasje als er sterk geklommen moest worden. Fietser Wendy droeg het stuur over aan chauffeur Renée.
Ondertussen verloor team A op de terugweg van het wisselpunt naar het kamp de fiets van Natalie. Deze viel van de fietsendrager en sleepte enkele meters achter de auto aan over de grond. Het stuur werd hierbij zwaar beschadigd en de versnellingskabels waren stuk. Fietsen was gelukkig nog wel mogelijk.
Bij team B hadden de lopers hun conditie weer teruggevonden, want ze liepen alle vier een erg hoog tempo, ondanks de bijzonder saaie route. De route liep door het Vlaamse Brabant. De enige spanning kwam van een flinke valpartij van Collin. Bij een hobbeltje sloeg zijn voorrem vast, waarbij hij over de kop dreigde te slaan, maar hij wist zich nog net op zijn zij te werpen. De toegesnelde hulp en omstanders bleken overbodig, want het leek allemaal mee te vallen.
Fietser Collin heeft een open knie, last van zijn elleboog en schouder en hij is bont en blauw. De fiets heeft overigens niets, maar er is besloten om Louise Ouwerkerk de taak van Collin als fietser in de nacht even over te laten nemen. Het kamp in de buurt van Asse in Belgie is nu opgebroken en de kwartiermakers gaan nu naar Ossendrecht in Brabant (Nederland).
Team A gaat onder andere op dit moment door het Belgische dorpje Zeele, wat bekend staat om zijn carnavalsachtige feest als de Roparun langskomt. Je wordt als Roparunner groots onthaalt in het centrum van het dorp. Het is iets magisch en het geeft je vleugels.
Het is de aftrap voor een lange reeks aan dorpjes, waar de Roparun feestelijk wordt onthaald, zowel in Belgie als in Nederland. Gek genoeg zou je zeggen, dat de laatste nacht de zwaarste is, maar vanwege alle feestelijke ontvangsten en alle Roparungekke dorpjes merk je daar niets van. Later meer hierover in de ochtend voor de finish.
PS Collin fietst het stuk door Ossendrecht en over de finish wel gewoon zelf.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten